Η Αθήνα αλλάζει συνεχώς. Μαγεία, θλίψη, γέλια και μουσική περπατούν δίπλα δίπλα στους δρόμους της. Τι απομένει από την πόλη που αγαπήσαμε; Ένα παιδί που χορεύει στο πεζοδρόμιο μπορεί να κρατά την απάντηση…
Σήμερα είχα όρεξη για βόλτα· ο καιρός ήταν τόσο όμορφος, που τίποτα δεν μπορούσε να με κρατήσει στο σπίτι. Αποφάσισα να κατέβω στο Κέντρο, να περπατήσω, να νιώσω ξανά τη μαγεία της ελευθερίας μέσα σε μια πόλη που έχει αλλάξει τόσο πολύ. Περπάτησα στους γνωστούς δρόμους, περιπλανήθηκα σε αγαπημένα μέρη, μα διαπίστωσα πως πολλά απ’ αυτά είχαν πια κλείσει. Μια μικρή στενοχώρια με τύλιξε∙ γιατί κατάλαβα πως η πόλη αυτή —η Αθήνα μας— δεν είναι πια η ίδια.
Κατηφόρισα προς την Αγίου Μάρκου. Κοιτάζοντας δεξιά κι αριστερά, είδα πολλά στέκια για φαγητό, όμορφα μαγαζιά, γεμάτα κόσμο και χρώματα. Μα κανένα δεν θύμιζε εκείνα τα παλιά ταβερνάκια, τα απλά, που σε φώναζαν να μπεις μέσα, να κάτσεις, να δοκιμάσεις ό,τι είχαν μαγειρέψει σαν να ήσουν στο σπίτι τους.
Στην Αγίου Μάρκου, η ατμόσφαιρα έδειχνε πιο προσιτή· έμποροι και μικρά μαγαζάκια σε καλούσαν να δεις, να αγγίξεις, να δοκιμάσεις, σε ρυθμούς άλλων εποχών. Όσο όμως προχωρούσα προς το κέντρο, η ατμόσφαιρα άλλαζε πάλι. Η Ερμού ήταν πλημμυρισμένη από τουρίστες — από κάθε γωνιά του κόσμου — και γενικώς από κάθε καρυδιάς καρύδι που είχε αποφασίσει να κατέβει εκεί, έτσι απλά, για μια βόλτα.
Έκατσα σε ένα σημείο και άρχισα να παρατηρώ φάτσες και αντιδράσεις. Επί της ουσίας, όμως, έβλεπα ανθρώπους χαρούμενους· ανθρώπους που είχαν καταφέρει να ξεκλέψουν λίγο χρόνο για μια βόλτα, σε μια πόλη που ψάχνει την ταυτότητά της, το χρώμα της. Μια πόλη με ιστορία και ουσία. Μια πόλη που σήμερα αποχαιρετούσε τον Νιόνιο της και προσπαθούσε να στροβιλιστεί στους ρυθμούς των τραγουδιών του.
Κι εκεί, μέσα στο πλήθος, βγήκα απότομα από τις σκέψεις μου. Ένα μικρό παιδάκι χόρευε στο δρόμο, ανέμελο, γελαστό — σαν να κρατούσε μέσα του όλο το αύριο. Χαμογέλασα. Κι εκείνη τη στιγμή, πίστεψα βαθιά πως η Αθήνα μας θα ξαναγεννηθεί· από τα γέλια των παιδιών της, από τις φωνές, από τις μουσικές που αρνούνται να σωπάσουν.