Μια ηλιόλουστη μέρα, ο μικρός Ζαφείρης καθόταν στην άκρη της προβλήτας, κρατώντας γερά το καλάμι του. Τα κύματα γυάλιζαν σαν μικρά ασήμια γύρω του και κάθε ήχος θύμιζε μουσική. Ξαφνικά—κλακ!—ένιωσε το καλάμι να τραντάζεται.
«Τα κατάφερα! Τα κατάφερα!» φώναξε γεμάτος χαρά.
Ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, είχε πιάσει επιτέλους κάτι μεγάλο… ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε.
Στην άλλη άκρη της πετονιάς, το μικρό ψαράκι Φλίπερ δεν καταλάβαινε τι συνέβαινε. Όλη του τη ζωή οι γονείς του του έλεγαν:
«Μακριά από την ακτή, εκεί έχει ψαράδες!»
Αλλά ο Φλίπερ ήταν ο πιο σκανταλιάρης από τα πέντε αδέρφια του. Αντί να πηγαίνει σχολείο, τριγυρνούσε στις θάλασσες, ήθελε να γνωρίσει κάθε κρυφή γωνιά τους.
Κουρασμένος από το κολύμπι, είδε μπροστά του ένα μικρό κομματάκι ψωμί. «Μμμ… λιχουδιά!» σκέφτηκε. Αλλά μόλις το δάγκωσε, ένιωσε κάτι σφικτό στα δόντια του. Τραβήχτηκε προς τα πάνω, βγήκε από το νερό και… πάγωσε! Δεν μπορούσε να αναπνεύσει, ο ήλιος έλαμπε στα μάτια του και η άμμος φαινόταν τόσο μακριά!
Ο Ζαφείρης, γεμάτος υπερηφάνεια, κράτησε το ψαράκι στα χέρια του και το έριξε στον κουβά. Ένιωσε για λίγο πως είχε γίνει «μεγάλος», αλλά το βλέμμα του Φλίπερ, γεμάτο φόβο και αγωνία, του έδειξε πως κάτι δεν ήταν σωστό.
Ο Φλίπερ έκλεισε τα μάτια του και ψιθύρισε:
«Παναγίτσα μου, δε θα το ξανακάνω ποτέ, αρκεί να γυρίσω σπίτι μου.»
Την κατάλληλη στιγμή, ένα σκυλάκι που έτρεχε στην παραλία χτύπησε κατά λάθος τον κουβά. Ο Φλίπερ κύλησε έξω και, σαν να τον άκουσε η θάλασσα, ένα μεγάλο κύμα τον σήκωσε και τον παρέσυρε πίσω μέσα στο νερό. Κολύμπησε όσο πιο γρήγορα μπορούσε, ώσπου έφτασε ξανά στο σπίτι του.
Δεν είπε σε κανέναν τι είχε συμβεί, αλλά ήξερε πως είχε μάθει κάτι πολύ σημαντικό: η ελευθερία είναι όμορφη, αλλά με προσοχή και σεβασμό στη ζωή γύρω μας.
Ο Ζαφείρης, βλέποντας τον κουβά άδειο, στεναχωρήθηκε λίγο, αλλά μέσα του ένιωσε και χαρά. Κοίταξε τη θάλασσα που λαμποκοπούσε στον ήλιο και σκέφτηκε:
«Αύριο μπορεί να μην είμαι ψαράς. Αύριο θα είμαι φίλος της θάλασσας.»
Και με αυτό το χαμόγελο, έτρεξε να παίξει στην άμμο με το σκυλάκι-ήρωα της ημέρας, ακούγοντας τα κύματα να χτυπούν σαν μικρά τύμπανα.