Η Δανάη ❤👀👂ήταν πολύ χαρούμενη. Τελειώνοντας τη χρονιά στο σχολείο, οι γονείς της, αποφάσισαν να της αγοράσουν εκείνο το μικρό πράσινο παπαγάλο που είχε δει στο pet shop. Από εκείνη την ημέρα που είχε πάει βόλτα με τους γονείς της και άκουσε το όνομά της, άρχισε να την φωνάζει συνέχεια και εκείνη γελούσε. Λίγες μέρες μετά, το κλουβί με τον παπαγάλο ήταν στο δωμάτιό της. Μόλις έμειναν οι δυο τους στο δωμάτιο, ο παπαγάλος άρχισε να μιλάει σαν κανονικός άνθρωπος.
«Ουφ, επιτέλους! Βαρέθηκα να κρύβομαι, επιτέλους είμαι ελεύθερος, και αυτό χάρη σε σένα, μικρή μου Δανάη».
Το κορίτσι δεν πίστευε στα αυτιά και στα μάτια του. «Είναι δυνατόν να μιλάς; Αλλά πώς είναι δυνατόν;»
«Ένα από τα χαρίσματά μου είναι ότι γνωρίζω όλες τις γλώσσες του κόσμου! Τα ελληνικά είναι η αγαπημένη μου. Θέλεις να σου πω την ιστορία μου; Έχεις ακούσει τον διάσημο πειρατή Μπαρμπαρόσα;»
«Ναι», απάντησε η Δανάη.
«Ωραία λοιπόν, αυτός με έφερε εδώ». Η Δανάη φάνηκε να μην τον πιστεύει. «Πριν πολλά χρόνια, σε ένα πειρατικό καράβι, έκλεψα ένα χαρτί που έδειχνε έναν θησαυρό! Ο Μπαρμπαρόσα από τότε θύμωσε και με κυνηγάει. Εγώ κατάφερα να ανακαλύψω πού βρίσκεται και το μαρτύρησα στον αντίπαλό του, τον Κοκκινογένη, και έτσι πήρε εκείνος όλα τα χρήματα και τα έκρυψε!»
«Μα καλά», είπε η Δανάη, «αυτός ήταν πριν απόπολλά χρόνια, πώς σε κυνηγάει;»
«Εκεί, στα βάθη των επτά θαλασσών, ανακάλυψα μια χρονική δίνη, η οποία μου έδωσε την ευκαιρία να εξαφανιστώ. Το μυστικό της δίνης μου το αποκάλυψε η πριγκίπισσα Τριανταφυλλένια, την οποία έκλεψε ο Μπαρμπαρόσα για λύτρα. Μου έδωσε λοιπόν το μυστικό της χρονικής δίνης και εγώ τη βοήθησα να γυρίσει στην οικογένειά της. Ο Μπαρμπαρόσα κίνησε γη και ουρανό για να με βρει, αλλά δεν πρόλαβε, γιατί η δίνη κλείδωσε και εγώ ήμουν τυχερός γιατί κατάφερα να βρεθώ στην ωραιότερη χώρα του κόσμου, την Ελλάδα. Επειδή κατάφερα να ξεχωρίσω το γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, αποφάσισα να πετάξω μέσα σε αυτό».
«Καλά, και στο pet shop πώς βρέθηκες;»
«Προσγειώθηκα σε ένα νησί και εκεί που πετούσα στην παραλία, χωρίς να το καταλάβω, βρέθηκα στη βιτρίνα και παρακαλούσα μια μέρα να βρεθεί ένας καλός άνθρωπος να με σώσει!»
Η Δανάη χαμογέλασε. Είχε ακούσει ένα πολύ ωραίο παραμύθι, σκέφτηκε. «Θέλεις να μου πεις τώρα την αληθινή σου ιστορία;»
«Τελικά κατάλαβες ότι τα κατέβασα όλα από το κεφάλι μου!» Ο παπαγάλος κατσούφιασε. «Δεν μπορώ να κοροϊδέψω κανέναν», σκέφτηκε. «Ωραία, αλήθεια λοιπόν. Γεννήθηκα εκεί που με αγόρασες και πάντα ήθελα να φύγω από εκεί και να βρω τη δική μου οικογένεια. Όταν ήρθατε εκεί, ένιωσα ότι μαζί σας θα ήθελα αυτή την οικογένεια!»
Η Δανάη συγκινήθηκε. Το μικρό πλασματάκι έλεγε αλήθεια. «Μην ανησυχείς, μικρέ μου φίλε. Θα είμαι πάντα δίπλα σου για να σε προσέχω! Θα σε φωνάζω Sammy. Τι λες;»
«Ωραίο όνομα, μικρή μου νονά, σε ευχαριστώ».
Η Δανάη και ο Sammy έγιναν πραγματικοί φίλοι και φρόντιζαν ο ένας τον άλλον για πολλά-πολλά χρόνια!
Με πολλή αγάπη για τη φίλη μου, τη Δανάη.