Η γάτα με τα γαλάζια ματια

Written by

in

Το πρώτο πραγμα που εβλεπε κάποιος βγαίνοντας από το βαρκάκι στη χώρα της Φολέγανδρου ήταν η γάτα με τα γαλάζια μάτια!Ηταν κατάλευκη !Δεν εμοιζε στους κεραμιδογατους του νησιού και αυτό που σε τραβούσε πιο πολύ ήταν τα γαλάζια μάτια της!Η γάτα δεν ανήκε σε κανένα στο νησί!Ακολουθουσε ολους τους ξένους στις βόλτες καθόταν δίπλα στα τραπέζια στις ταβέρνες και στα καφέ και ήταν σαν ακούει τις συζητήσεις όλων των ανθρώπων!Υπηρχε κάτι μεταφυσικό σε αυτή τη γάτα καθώς τα ιδιαίτερα μπλε μάτια της σε παρέπεμπαν στο γαλάζιο του Αιγαίου και κοιτάζοντας την ένιωθες ότι ταξιδεύεις σε αυτό !Για αυτό κάποιοι την ονόμαζαν Αύρα κάποιο άλλοι την έλεγαν θάλασσα !Η Αύρα αγαπούσε πολύ τα παιδιά τα ψάρια και τις φωτογραφίες !ολοι ήθελαν μια φωτογραφια μαζί της!Ενα πρωινό όμως ενώ την έψαχναν στο συνηθισμένο σημείο που αράζε εκείνη δεν ήταν εκεί!!Ολοι ανησύχησαν πήγε ο νους τους στο κακό και άρχισαν να την ψάχνουν!Ευτυχως το μερος ήταν μικρό και γρηγορα ανακάλυψαν ότι η Αύρα είχε δει δυο παιδιά που είχαν παρασυρθεί από την περιέργειά τους και είχαν ξεφύγει από την προσοχή των γονιών τους. Τα παιδιά, γοητευμένα από το γαλάζιο του Αιγαίου, πλησίασαν επικίνδυνα έναν απόκρημνο γκρεμό, χωρίς να αντιληφθούν τον κίνδυνο.

Η Αύρα, με τα ένστικτά της, τα είχε ακολουθήσει αθόρυβα και όταν είδε την κίνηση τους προς τον γκρεμό, άρχισε να νιαουρίζει δυνατά και ασταμάτητα, τραβώντας την προσοχή των περαστικών. Οι ντόπιοι έτρεξαν στο σημείο, και με ανακούφιση κατάφεραν να σταματήσουν τα παιδιά πριν συμβεί κάτι κακό.

Αυτό το γεγονός ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη φήμη της Αύρας ως φύλακα του νησιού, αλλά και την πίστη ότι υπήρχε κάτι μαγικό σε αυτήν τη γάτα. Οι ντόπιοι συνέχισαν να λένε ότι τα μάτια της είχαν τη δύναμη να διαβάζουν τις ψυχές των ανθρώπων και να καταλαβαίνουν τις ανάγκες τους.

Από εκείνη τη μέρα, η Αύρα έγινε θρύλος στο νησί της Φολεγάνδρου. Οι τουρίστες και οι κάτοικοι μιλούσαν για τη γάτα με τα γαλάζια μάτια που έσωσε τα παιδιά, και οι φωτογραφίες μαζί της έγιναν πιο πολύτιμες από ποτέ. Κάθε φορά που την έβλεπαν, ήταν σαν να έφερνε μαζί της ένα κομμάτι από τη θάλασσα και τον ουρανό, μια αίσθηση ελευθερίας και προστασίας που ένιωθαν όλοι στο μικρό αυτό ψαροχώρι.