…Η χαρά του Δημήτρη ήταν πολύ μεγάλη! Είχε υποβάλλει τα σχέδια του για την καινούργια ξενοδοχειακή μονάδα και περίμενε την απάντηση από τους μετόχους. Η καρδιά του πήγαινε να σπάσει από την αγωνία όταν το τηλέφωνο του χτύπησε και άκουσε τα χαρούμενα νέα που περίμενε! Θα είχε μάλιστα την τιμή να είναι εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια των εργασιών και να παρεμβαίνει για τυχόν λάθη η παραλείψεις.Είχε λοιπόν λιγότερο από μια εβδομάδα να ετοιμαστεί.
Το ξενοδοχείο θα γινόταν σε μια περιοχή στην ορεινή Φωκίδα, κοντά στο φαράγγι της Ασέληνου. Είχε βρεθεί και παλιότερα εκεί και η θέα σου έκοβε την ανάσα! Μπροστά στο γυμνό τοπίο ξεπρόβαλε το παρθένο δάσος με πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Το ξενοδοχείο θα έδινε πνοή στην περιοχή και θα έδινε και δουλειά σε ανθρώπους που την είχαν ανάγκη.
Όλα έδειχναν να πηγαίνουν σύμφωνα με το πρόγραμμα,ωστόσο ένα μήνυμα της τελευταίας στιγμής ήρθε να τους αναστατώσει! Η κατασκευή του ξενοδοχείου θα προχωρούσε πιο μέσα στο δάσος! Αυτό σήμαινε περισσότερο καιρό δουλειάς αλλά και περισσότερα χρήματα για όλους, ώστε να μην διαμαρτυρηθεί κανείς για την αποψίλωση του δάσους.
Η πρώτη σκέψη του Δημήτρη ήταν ότι θα κάνω ότι χρειαστεί.Τα είχε ανάγκη τα χρήματα. Ήταν η πρώτη μεγάλη δουλειά που έπαιρνε και το είδε σαν ευκαιρία. Το βράδυ που καθόταν στο μπαλκόνι και τον χτυπούσε το αεράκι σκεφτόταν ποσό τυχερός ήταν που είχα ξεφύγει από την πίεση και τη ρουτίνα της πόλης και έπαιρνε τη δύναμη που τόσο χρειαζόταν!Έκλεισε για λίγο τα μάτια του.
Ξαφνικά άκουσε μια φωνή αρκετά κοντά του να του μιλάει.Θα αφήσεις να χαθεί όλη αυτή η ομορφιά; Ο Δημήτρης δεν περίμενε ότι γυρνώντας το κεφάλι του θα μιλούσε με μια αλεπού. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια αυτό που συμβαίνει,μιλάω σε μια αλεπού; Πως είναι δυνατόν;
-Όταν είναι ανάγκη για κάτι πρέπει να μιλάμε όλοι την ίδια γλωσσά, είπε η σοφή αλεπού. Αυτό που πάει να γίνει εδώ είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος. Στο όνομα της ανάπτυξης πάει να καταστραφεί ένας από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου που υπάρχουν . Ζώα θα χάσουν το σπίτι τους επειδή τα σχέδια σας θέλουν να κάνουν το δάσος μέρος του ξενοδοχείου σας. Πως θα εξηγήσετε το γεγονός ότι ο υδροφόρος ορίζοντας θα μολυνθεί εάν δεν γίνει σωστή διαχείριση των αποβλήτων του ξενοδοχείου και αυτό θα επηρεάσει και τις γύρω πηγές που υδροδοτούν την πόλη σας;
Ο Δημήτρης προσπάθησε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι όλα θα ήταν φιλικά απέναντι στο περιβάλλον και δεν θα υπήρχε τόσο μεγάλη αναστάτωση.
-Το οξυγόνο γίνεται από τα δέντρα και από το πράσινο. Αν αυτό μειωθεί, ο αέρας θα είναι βρώμικος, οι φωτιές θα είναι όλο και πιο συχνές. Πως θα επιβιώσουμε απέναντι σε αυτή τη καταστροφή;
-Λύσε μου μια απορία, γιατί διάλεξες να μου μιλήσεις, θα μπορούσες να μιλήσεις με οποιονδήποτε άλλο.
-Περίμενα την ερώτηση αυτή, είπε η αλεπού. Πιστεύω ότι έχεις καλή καρδιά . Φαίνεσαι με τη συμπεριφορά σου όλεςαυτές τις μέρες που είσαι εδώ. Προσέχεις να μην αφήνεις σκουπίδια, γιατί η παραμικρή αμέλεια μπορεί να έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Επίσης είδα ότι βοήθησες και τη μεγάλη καφέ χελώνα να ξαναβρεί το δρόμο της, ενώ οι περισσότεροι τις κλωτσάνε για να φύγουν από μπροστά τους. Η συμπεριφορά σου δείχνει έναν άνθρωπο με ψυχική ευγένεια και αλλά εσωτερικά χαρίσματα. Πρέπει λοιπόν να μας βοηθήσεις! Βαθιά μέσα σου ξέρεις τον τρόπο, είπε η αλεπού και έστριψε προς τη μεριά του δασούς για να πάει στη συνέλευση των ζώων που θα γινόταν στο ξέφωτο σε λίγη ώρα.
Ο Δημήτρης την παρακολούθησε μέχρι που χάθηκε βαθιά μέσα στο δάσος.
Από εκείνη την ώρα και μετά ξενύχτησε για να φτιάξει ένα καινούργιο σχέδιο, το οποίο θα ολοκλήρωνε με το ξενοδοχείο εκτός του δάσους! Πρωί-πρωί έστειλε τη νέα εκδοχή του σχεδίου στα αφεντικά για να εισπράξει ένα ηρωικό ΟΧΙ. Η εκδοχή του δεν στερούσε τίποτα από τη λάμψη και την ποιότητα, αλλά σεβόταν το δάσος και το άφηνε εκτός. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει καμία αλλαγή, όπως του είπαν, είχαν πάρει ήδη τα χρήματα από τους χορηγούς.
Σκέφτηκε ότι δεν θα έκαναν εύκολα πίσω. Ξαφνικά θυμήθηκε μια παλιά του συμφοιτήτρια, τη Σιμώνη, η οποία σπούδασε διαχείριση περιβάλλοντος και εργαζόταν για γνωστή ΜΚΟ.Αν και είχαν καιρό να βρεθούν, μίλησαν για αρκετή ώρα και ο Δημήτρης εξήγησε την κατάσταση στη Σιμώνη. Έκείνηυποσχέθηκε να ξεσηκώσει τους πάντες για να το πετύχουν.
Μελή της οργάνωσης έφτασαν άμεσα εκεί αλλά ξεκίνησε και ένας αγώνας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού στα μέσα μαζικής ενημέρωσης! Το δάσος πρέπει να σωθεί!Είναι το σπίτι όλων μας! Η αφοσίωση του Δημήτρη και η πίστη της Σιμωνης, μαζί με τους απλούς ανθρώπους που ύψωσαν τη φωνή τους, έσωσαν τελικά το δάσος και ακολουθήθηκε το εναλλακτικό σχέδιο του Δημήτρη.
Ύστερα από μερικούς μήνες έγιναν τα εγκαίνια και ο Δημήτρης με τη Σιμώνη βρέθηκαν εκεί μαζί με παρά πολύ κόσμο. Ύστερα από την κούραση της ημέρας έκατσαν λίγο να χαζέψουν τον νυχτερινό ουρανό που ήταν γεμάτος αστέρια. Όλα είχαν πάει κατ’ ευχήν. Ήταν πολύ χαρούμενοι και οι δυο.Εκεί, κάτω από το φως του φεγγαριού, διέκριναν την αλεπού και τα υπόλοιπα ζώα του δάσους. Είχαν έρθει να τους ευχαριστήσουν. Το σπίτι τους είχε σωθεί!